PRANTAMOS PEREXIL E CANTAMOS AOS MAIOS

 Prantamos sementes de perexil para que eles mesmos sexan os responsables de coidar e regar nas súas casas, celebramos a festa dos maios que enchimos de bolboretas e creamos a nosa bolboreta: Macaón da que aprendimos moitas cousas.

O ciclo de vida da bolboreta: ovos, eiruga, casulo e bolboreta, e observamos que a cor das eirugas determinará a cor da bolboreta. 

A nosa bolboreta, o Macaón é amarela e negra, é unha das bolboretas máis fermosas que existen no mundo. 

Podedes ver os traballiños picando na imaxe. 

OS XIRASOIS DE VINCENT VAN GOHG

Coa chegada da primavera, estamos observando o crecemento das plantas, os campos cheos de flores e que enchen de cor a primavera. 

Observamos o cadro dos Xirasois de Vincent Van Gohg.

Preparamos unha adiviña:

FERMOSA PRANTA

CON AMARELA FLOR

QUE XIRA E XIRA

BUSCANDO O SOL.

 

ALEGRAN O CAMPO

COAS SÚAS CORES

PERFUMAN O AIRE

COS SEUS OLORES.

Para acompañar esta adiviña fixemos a nosa propia representación do cadro, a nosa maneira, empregando diferentes materiais e técnicas. Para facer os xirasois pintamos con garfos e quedaron unhas obras de arte asi de fermosas. 

 

ACTIVIDADES DE PRIMAVERA

 Nas últimas semanas estivemos preparando a nova aportación ao noso caderno de poemas, para esta actividade inspirámonos en Frida Kahlo e fixemos a nosa propia versión do "Autorretrato de Frida Kahlo con bolboretas". 

Este cadro ía acompañado  dunha frase moi coñecida que ela dicía moi a miúdo:

"PÉS PARA QUE OS QUERO, SE TEÑO ÁS PARA VOAR"

E é certo que cada un de nós poderá conseguir o imposible,  se o desexa con todas as súas forzas. 

Premendo na imaxe podedes acceder ás actividades realizadas.

Neste vídeo tamén atoparedes os debuxos que fixeron inspirándose en diferentes imaxes de campos cheos de flores.

DÍA DO LIBRO

 O día 23 celébrase o día de libro e como sabedes estivemos preparando un conto moi especial para nós. Trátase de "As xirafas non poden bailar", entre todos creamos un audiolibro na que Chufa é a protagonista desta historia, unha xirafa moi especial á que lle gustaba moito bailar pero dábaselle fatal. 

Esta historia tan emotiva como divertida fainos entender que cada un de nós é especial e pode bailar ao ritmo que máis lle gusta. 

Espero que vos gusto porque hai moito traballo e foi preparado con moito cariño.

Se pinchades sobre a imaxe do título "As xirafas non poden bailar" vos levará a esta fermosa historia

A BAILARINA DE JOAN MIRÓ

 A última aportación que os nen@s levaron para a casa era unha adiviña: 

"ESCONDIDA NUNHA CAIXIÑA,

VIVE UNHA PEQUENA MENIÑA

XIRA E XIRA COS BRAZOS ARRIBA,

BAILANDO BALLET, NA PUNTA DOS PÉS"

Memorizaron a adiviña e formaron a palabra bailarina recortando as letras. 

Para acompañar a adiviña reproducimos o cadro da Bailarina de  Joan Miró

Coma verdadeiros artistas o primeiro que fixemos foi pintar o fondo de cor azul, despois pegamos o corazón coma se fora o traxe da bailarina e completamos as liñas negras (os brazos, as pernas...) e ata algúns nenos vían unha araña na parte inferior do corazón. 

A cabeza da bailarina simboliza o "Ying-Yang"

                     

          

ACTIVIDADES DE PRIMAVERA

Coa chegada da Primavera, estivemos traballando nos diferentes ambientes con propostas moi primaverais.

                                                              

- Xogamos con terra e prantamos en macetas facendo trasvases en diferentes recipientes

- Desfrutamos do bo tempo para facer o debuxo do conto da semana            

                     

- Estamos facendo flores con plastilina para mellorar a motricidade fina, a atención  e observación, o modelado...

         

- Lóxica-matemática: xogos de razoamento matemático, facemos conteo de flores e bolboretas, as agrupamos, facemos series, sumas...

- Palabras de primavera: ampliamos vocabulario, recoñecemento de palabras e debuxamos 

Aprendemos e desfrutamos moito destes momentos!

PRANTAMOS UN CARBALLO

O venres 12 de marzo prantamos un Carballo, seremos os seus padriños e madriñas, o coidaremos e o veremos crecer tanto coma nós. Para prantalo tivemos que botarlle esterco e terra, cada un de nós participou dunha maneira ou doutra no proceso. Despois medímolo para comparalo coa nosa altura. Mide 95 cm. 

   

Fixemos un mural cun debuxo dun carballo  e eleximos o nome do carballo, será Carballo Muiñeira. ide Fixemos unha regra que ten ata 115 cm. Pintamos todo por equipos, e despois medímonos para poñer na regra o noso nome no número que indica a nosa altura, así comparamos os nenos que son máis altos, os máis baixos, os que miden igual que o carballo... 

                                                                  

E así foi o resultado final! Traballo en equipo, feito por todos, cada un participou dunha maneira ou doutra: uns pintaron, otros fixeron as letras do nome do carballo, outros a regra...